به خداى خود رجوع مىكنند دل‌هايشان ترسان است ، چنين بندگانى تعجيل در سعادت و خيرات مىكنند و اينان هستند كه به كارهاى نيكو سبقت مىجويند . « و نظر في كرّة الموئل ؛ و در رجوع به بازگشتگاه انديشيد » . « موئل » ، يعنى مرجع ؛ محل بازگشت . « و عاقبة المصدر ؛ و در سرانجام منشأ و آغاز ( آفرينش تأمل نمود ) » . در نهايه آمده : صدر - به حركت صاد و دال - بازگشت مسافر است از مقصدش به سوى وطن . « و مغبّة المرجع ؛ و دربارهء آرامگاه ابدى ( فكر كرد ) » . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ؛ « 1 » الا اى اهل ايمان ! خداترس شويد و هرنفسى بنگرد تا چه عملى براى فرداى ( قيامت ) خود پيش مىفرستد ، و از خدا بترسيد كه او به همهء كردارتان به‌خوبى آگاه است . از بعض حكما نقل شده كه گفته : خداوند آدمى را بين « بلوى » ( مصيبت ) و « بلى » ( پوسيدگى ) قرار داده است ، پس مادام كه روح در بدن است در « بلوى » است و آن‌گاه كه روح از بدن جدا شود در « بلى » و كسىكه اين وضع و سرنوشت اوست ، چه وقت او را شادمانى و سرور خواهد بود . 6 الحكمة ( 25 ) و قال عليه السّلام : « يابن آدم ! إذا رأيت ربّك سبحانه يتابع عليك نعمه و أنت تعصيه فاحذره » . ترس از غافلگير شدن 6 . امام عليه السّلام در حكمت ( 25 ) مىفرمايد : « فرزند آدم ! هرگاه ديدى نعمت‌هاى پروردگارت پىدرپى به تو مىرسد و تو او را نافرمانى مىكنى از او بترس » .

--> ( 1 ) . حشر ( 59 ) آيهء 17 .